A Cup Of Ambition

Subscribe to ianka's newsletter and get the latest posts, podcast episodes and courses updates straight in your mailbox.

SUBSCRIBE

Podcast I Turkish Delight Episode 5

 

'Turkish Delight' is een reeks binnen de (Nederlandse) podcast 'ianka mijmert'. ianka nam de mijmeringen van één minuut op tijdens een van haar weken van creatief isolement in Turkije..

Continue Reading...

Hoe voel je als spreker de tijd aan

dutch public speaking Oct 31, 2019

Het is 1995, ik ben een prille twintiger en sta voor een camera live tv te maken op de nationale zender. Ik ben een van de wrappers die de Belgische jongerenzender Ketnet mee helpt opstarten en had nog nooit live televisie gemaakt. Ik moet ervoor zorgen dat mijn praatje exact 8 seconden zou duren. Meer dan honderdduizend kinderen èn hun ouders kijken. 
Ik heb geen uitgeschreven tekst, geen autocue waarop ik mijn teksten kan aflezen. 
Het is zwemmen of verdrinken. Met een smile en onder veel te warme spotlights. 
Je moest eens weten hoe hard mijn hart toen tekeer ging.

 ‘Je hebt 8 seconden om een afkondiging te maken van het ene programma, en het volgende programma aan te kondigen.

Hou je klaar..

Nog 3 seconden voor uitzending.

3..2..1.. actie. ‘

Vandaag de dag hou ik nog steeds de tijd in het oog. Als moderator op events ben ik ook timekeeper en moet ik ervoor zorgen dat sprekers niet over hun tijdslot gaan en dat panelgesprekken binnen de...

Continue Reading...

Podcast I Turkish Delight Episode 4

 

'Turkish Delight' is een reeks binnen de (Nederlandse) podcast 'ianka mijmert'. ianka nam de mijmeringen van één minuut op tijdens een van haar weken van creatief isolement in Turkije.

Continue Reading...

Podcast I Turkish Delight Episode 3

 

'Turkish Delight' is een reeks binnen de (Nederlandse) podcast 'ianka mijmert'. ianka nam de mijmeringen van één minuut op tijdens een van haar weken van creatief isolement in Turkije.

 

Continue Reading...

Zo maak je het makkelijkst contact met je publiek

dutch public speaking Sep 30, 2019

Smile, and no, You are NOT on candid camera

Om een of andere reden moet ik het telkens weer zeggen tegen mijn sprekers.
Want als vanzelf lukt het blijkbaar niet. Of toch niet op een podium wanneer ze voor een groep mensen spreken die ze niet kennen.
En misschien doe jij het onbewust ook niet.

Daarom vraag ik het je op de man of vrouw af: glimlach jij als je een keynote of presentatie geeft en je bent geen grapjes aan het maken? Heb jij glinsteringen in je ogen van de goesting in het spreken, van het plezier dat je hebt in je onderwerp en de aanwezigheid van je publiek? Straal jij dankbaarheid en geluk uit?

Of ben je bang dat lachende ogen je minder als een expert laten overkomen?

Durf je niet met een glimlach spreken uit vrees dat men denkt dat je je publiek aan het uitlachen bent terwijl je met een toch wel ‘serieus’ onderwerp bezig bent?

Of is vriendelijkheid uitstralen wel het laatste waar je mee bezig kan zijn, je hebt het al druk genoeg met je zenuwen de baas te...

Continue Reading...

Podcast I Turkish Delight Episode 2

'Turkish Delight' is een reeks binnen de (Nederlandse) podcast 'ianka mijmert'. ianka nam de mijmeringen van één minuut op tijdens een van haar weken van creatief isolement in Turkije.

Continue Reading...

Podcast I Turkish Delight Episode 1

 

'Turkish Delight' is een reeks binnen de (Nederlandse) podcast 'ianka mijmert'. ianka nam de mijmeringen van één minuut op tijdens een van haar weken van creatief isolement in Turkije.

Continue Reading...

Het stond op haar lijf te lezen

dutch public speaking Sep 01, 2019

"Persoonlijke verhalen vertellen doe ik niet ", zei ze prompt bij aanvang van de training.
"Niemand op mijn werk weet iets van mijn privéleven af." 
Ze was er fier op.
En dus vertelde ze ook niets over haar leven of haar mening over de dingen maar sprak ze over feiten en cijfers.
Daar stond ik dan met mijn experten-mond vol tanden.

Het is haar recht natuurlijk. Geen enkel probleem mee. 
Alleen was haar probleem dat ze haar publiek niet wist te boeien.
Dat ze geen connectie had en daarvoor had ze zich ingeschreven in mijn opleiding.

Ik luisterde en las haar lichaamstaal.

Ze leek fier in haar houding maar eigenlijk stond ze met haar geweer in de aanslag. Ze was bang. Niet fier. Ze was onzeker. Dat haar persoonlijk verhalen niet boeiend zouden zijn. Dat er mee gelachen zou worden. En dat ze dan niet als volwaardig en professioneel zou overkomen.

En dus stak ze de borst naar voor en hield ze haar kin net iets hoger. Alsof ze probeerde boven water te blijven. Ik stelde haar...

Continue Reading...

Treingetuige

Ik had nooit gedacht dat ik op de trein getuige zou zijn van een sprookje.

Enkele weken geleden zat ik op de trein op weg naar mijn afspraak in Leuven. Ik vind reizen met de trein fijn omdat je er stiekem inspiratie kan opdoen en verhalen kan snuiven.
Ik had besloten om niet eerste klas te reizen omdat 'het toch geen spitsuur was'. Niets was echter minder waar want ik was vergeten dat het examentijd was. De trein kreeg horden scholieren en studenten te verteren met maar 1 gespreksonderwerp. Terwijl je van studenten anders sappige verhalen over gebroken liefdeslevens, uit de hand gelopen situaties en grootse filosofieën over de wereld te horen krijgt, ging het nu niet verder dan ‘die geeft weinig punten’, dat heb ik niet geleerd! Oh Shit!’, ik heb gewoon niet geslapen. Mijn gsm is afgepakt tijdens de examens.’
Mmm. Tegenvaller dus. Ik keek dan maar wat uit het raam in de hoop toch iets op het perron te zien gebeuren wat het navertellen waard zou zijn. En...

Continue Reading...

Wanneer je een verhaal vertelt waardoor je zelf emotioneel wordt

dutch public speaking Jul 31, 2019

Ze vertelde over haar vriend en haar hond. Over een fait divers in het leven van een jong koppeltje. Heel herkenbaar. 
Niets speciaals aan maar gewoon..heel herkenbaar.

Dus de groep genoot van het verhaal omdat ze zichzelf.. welja..dus herkende.

Maar plots stokte ze.. ze kreeg de woorden niet meer uit haar mond en tranen welden op.
Ze begon te huilen.
Dat het kwam omdat ze een persoonlijk verhaal vertelde… ze vond dat te intiem..
Wij, de groep, vonden het anders helemaal niet zo ‘intiem’, het was een – moet ik het blijven herhalen? – een herkenbaar verhaal, waar we van genoten.

Maar zij voelde al die emoties van haar verhaal: de liefde voor haar vriend, het gedoe met de hond, ze voelde de wind in haar haren, de gedachten die door haar heen waren gegaan. 
Ze zat zo ‘in’ haar verhaal dat ze geen helikopterview had en dus ook niet aanvoelde hoe het overkwam bij haar publiek. Ze besefte dus ook niet dat wij met een andere blik keken. Wat...

Continue Reading...
Close

50% Complete

Want your piece of A Cup Of Ambition?

Receive my shot of ambition for you in your inbox. You'll get my reflections on the meaning of things, podcast episodes on public speaking, life hacks when I find them.